را مرحوم صاحب وسائل در ج 7 ص 410 به اين شرح نقل مىنمايد : محمّد بن علىّ بن الحسين باسنادش ، از منصور بن حازم ، از ابى عبد اللّه عليه السّلام قال : المعتكف بمكّة يصلّى فى اىّ بيوتها شاء ، و المعتكف بغيرها لا يصلّى الّا فى المسجد الّذى سمّاه . قوله : فيرجع الخارج لضرورة اليه : كلمه [ لضرورة ] متعلّقست به [ الخارج ] و [ اليه ] به [ يرجع ] تعلّق دارد و ضمير در [ اليه ] به محل اعتكاف عود مىكند . قوله : و ان كان فى مسجد آخر : ضمير در [ كان ] به اعتكاف‌كننده راجعست . قوله : افضل منه : يعنى افضل من معتكفه ، پس ضمير در [ منه ] به محلّ اعتكاف راجعست . قوله : فيصلبيّها : ضمير فاعلى به اعتكاف‌كننده راجع بوده و ضمير مفعولى به صلوة عود مىكند . قوله : و من الضّرورة الى الصّلوة الخ : يعنى و از مصاديق ضرورت به خواندن نماز در غير محلّ اعتكاف محسوب مىشود . . . الخ . قوله : فى غيره : يعنى فى غير معتكف . قوله : اقامة الجمعة فيه : ضمير در [ فيه ] به غير معتكف راجع است . قوله : دونه : يعنى دون معتكفه . قوله : فيخرج اليها : ضمير در [ يخرج ] به اعتكاف‌كننده و در [ اليها ] به جمعه راجع است .